Hoera! De Sint heeft ons nieuwe huisje gevonden en heeft cadeautjes gebracht! Een paar dagjes te vroeg weliswaar, maar de goedheilige man beleeft dan ook drukke dagen. Dit jaar kwam hij de kindertjes Pollet verwennen met een elektrisch dekentje om de beddekes te verwarmen in deze koude dagen. Danku, Sinterklaas! (en ook voor de chocolaatjes, NicNacjes, mandarijntjes en mariaatjes)

Vandaag opnieuw een dagje werken. Misschien komt na de prins nu ook de Sint daarlangs? Ik hoop het stiekem. Maar nu alvast nog een filmpje van een van mijn favoriete afleveringen van ‘Dag Sinterklaas’.

Groetjes,

Janax

Wie rekent op een witte kerst, kan nu al zijn handjes wrijven, want we zijn nog niet eens officieel winter of ons land is bedekt onder een sneeuwtapijt. Hoewel het land plat ligt en alle verkeer zich chaotisch voortbeweegt, sakkerend op de gladde wegen en de zoutstrooitmachines die nergens lijken te zijn, vind ik het allemaal prachtig om zien.

Alle daken, struiken en bomen bedekt onder een wit laagje, heel ons land in onschuld gehuld. De sneeuw glinstert als elfenstof en laat ons nostalgisch genieten. Vanachter glas is het puur genieten van het uitzicht en buiten is het bibberen in de kou, maar die verse sneeuw horen kraken onder je voeten, daar doe je het voor. Niets is mooier dan een winterlandschap, maar misschien wordt een zonsondergang in Nicaragua over enkele maanden mijn nieuwe nummer 1. Nog 120 dagen afkruisen.

Akkoord. Sinds lange jaren heb ik in het ouderlijk huis opnieuw mijn eigen plekje. Sinds lange jaren moet ik geen genoegen meer nemen met nachtelijke geluiden die mijn medeslaapster al eens durfde maken, vooral in het geval van een duivelse verkoudheid. En ok, het is best ok om niet meer zelfstandig te wonen. Het kotleven mis ik heel erg hard, maar het valt te overbruggen. Akkoord. Een verhuis heeft ons voordelen gebracht zoals het rugje van de vrouw die ik nog altijd mijn moeder mag noemen. Maar er zijn ook nadelen.

Ik mis de échte warmte van een gezin of een groepje vrienden, het gezellig kletsen met z’n allen aan tafel en het blijven praten onder de afwas. Ik wil helemaal niet dat iedereen naar zijn computer snelt als het avondmaal is binnengeschrokt. Ik wil helemaal niet dat ik met een leeg gevoel achterblijf, omdat ik niet meer goed weet bij wie ik met wat terecht kan.

Er is veel meer veranderd dan het in-en uitpakken van dozen in verschillende huizen. Ik heb verschillende dingen, én mensen, moeten loslaten, met heel veel pijn in mijn hart. Spijt? Daar ben ik nog altijd niet uit, maar die pijn? Die is er. Soms sluimert haast ondoorzichtig ze door mijn lichaam en ben ik ze niet gewaar, maar andere dagen zit ze me te kwellen vlak onder mijn huid en laat ze me voelen wat ik in de steek liet. In de steek met de hoop op beter. In de steek met de V van verdriet.

Maar er is niet altijd veel tijd om te ‘rouwen’, want ik vertrek 1 april op stage voor 3 maanden  naar Nicaragua en daarvoor moet nog vanalles geregeld worden. Vliegticket, Visum, Visa, Vlirbeurs, … De V is overal aanwezig in mijn leven tegenwoordig.

Pffffff, voila, nu is mijn blog weer officieel vanonder het stof vandaan.

Groetjes,

Janax

 

 

P.S. Ik heb deelgenomen aan De Premiejagers deze zomer. Langer dan een aflevering heeft het avontuur niet geduurd, maar het was onvergetelijk.

Tijd schiet er haast niet meer over om deze blog nog up to date te houden. Ik hoop dat ik jullie tevreden kan stellen met de zeldzame berichtjes die ik hier nog (zal) post(en).

Eerste update: de examens. Ze zijn op 4 januari begonnen en geloof het of niet, maar vrijdag zitten ze er alweer op! Ik ben benieuwd naar de punten, want ik heb er zelf niet echt een idee van deze keer. Sssspannend!!

Tweede update: mijn stage. Zoals velen al weten plan ik een buitenlandse stage volgend jaar. Nieuw-Zeeland is mijn droombestemming! Helaas heb ik vandaag ontdekt dat het weer daar heel erg Belgisch is (lees: regen, wind en kou) in de periode dat ik van plan ben af te reizen. Australië is een betere optie qua klimaat, maar misschien moet ik inderdaad mama’s advies volgen en een Franstalig land aandoen? Zo zal ik toch nog deftig Frans leren spreken/schrijven! Over die stage valt dus nog veel na te denken, maar ondertussen blijf ik mij houden aan een strak spaarplan zodat ik eventueel toch naar het verste continent ter wereld kan reizen!

Derde update: mijn bakkunsten. Wat velen nog niet weten, is dat ik enorm verzot ben op het bakken van koekjes en (nog meer) op het bakken van cakejes die ik daarna kan versieren met vanalles en nog wat. Aangezien ik van de zus en van de schoonzus allerlei bakgerief gekregen heb, zal ik dat de dag dat ik mijn laatste examen maak allemaal eens uitproberen. Vrijdag wordt dus D-day!

Vierde update: ik mag meedoen aan de preselecties van het één-programma De Premiejagers met mijn allerliefste oma! Ik hoop écht dat we de preselecties overleven en op tv komen deze zomer, want dat zou echt superplezant zijn! Duimen dus voor ons op 10 februari!

Dat was het voorlopig denk ik.

Groetjes,

Janax

Alsof het nog niet druk genoeg is met het blokken van verschillende vakken (het een al moeilijker en meer dan het andere), komt daar nog eens mijn examenopdracht van Film, Muziek & Theater bij. Een beetje uit het oog verloren, maar er wegens tijdsgebrek ook nog niet echt aan kúnnen beginnen. Dat moet dan nu maar, ‘s avonds na het blokken. Zucht, vandaag was een moeilijke dag. Het ene moment vlot, dan weer een hele resem data en namen om te onthouden. Internationale geschiedenis is een ferme kluif om in te bijten. Interessant, dat zeker wel, want ik hou ervan te lezen hoe Turkijke is ontstaan en hoe het Ottomaanse Rijk uit elkaar viel, maar een serieuze pak. En dan is er nog niet gesproken over Frans, mijn meest favoriete (uhum) vak aller tijden… Gelukkig is er donderdag bijlesdag van mijn handsome Frans-leerkrachten-maatje, joepie! Misschien wordt dat taaltje me dan toch ooit duidelijk?

Voila, tijd om nog wat examenrecensies te schrijven!

Groetjes,

Janax

Na maanden van virtuele stilte hier nog eens een bericht met nieuws uit het hoofd en de omgeving van moi-même. Sinds vorige week is “de blok” weer uit de startblokken geschoten. Dit jaar heb ik besloten, na de goeie oppeppers van de vriendinnen, om in de Gentse bib te studeren aangezien zij daar ook allen veel beter studeerden (naar eigen zeggen ).

Zogezegd zogedaan en zo zit ik hier alweer voor de tweede week in het Gentse. Het studeren gaat inderdaad véél beter in de bib. Geen laptop te bespeuren die me kan verleiden tot het “even checken” van Facebook, e-mails, HLN, … De concentratie is optimaal. Toch zit de moed vandaag niet zo hoog als vorige week. Het wordt lastig. Mijn examenopdracht voor FMT moet nog gemaakt worden, net geen 100 pagina’s Internationale Geschiedenis liggen op me te wachten en dan is er ook nog Frans… zucht*, ik word er wat moedeloos van, maar het is zoals mijn immer steunende vriendje zegt: ik mag mijn mooie kopje niet laten hangen.

Blok- en examentijd, wat een feest!

Groetjes,

Janax

Datum:	woensdag 25 november 2009
Tijd:	20:00 – 22:00
Locatie:	De Centrale
Straat:	Kraankindersstraat 2
Plaats:	Gent, Belgium

De Perscafés zijn een initiatief van de Gentse Arteveldehogeschool. Laatstejaarsstudenten interviewen live bekende en minder bekende figuren uit de brede actualiteit. De avond start om 20u00 en vindt plaats in De Centrale (Kraankindersstraat 2, Gent). De toegang tot dit evenement is gratis en er is de mogelijkheid tot het nuttigen van een hapje en een drankje.

De gasten die op de rooster worden gelegd zijn:

1) Bieke Depoorter (fotografe en winnares Magnumprijs)
2) Carry Goosens (tv- en theateracteur)
3) Selahattin Koçak (sp.a Schepen Beringen)
4) Stany Rogiers (ex-kinesist Rode Duivels)

Gasten die op eerdere Perscafés verwelkomd werden zijn Karel De Gucht, Stijn Stijnen, Ayco Duyster, Eric De Bruyn, Kobe Ilsen, Mathias De Clerq, Kommil Foo, Eric Van Looy, Alain Remue, Peter Van De Veire, Marec, de gebroeders Kolacny (Scala), …
Zeker allemaal komen, het wordt vast en zeker de moeite! BELOOFD !

Groetjes,

Janax

Wet een drukte is het op school! Amper tijd om te ademen of tot rust te komen, maar ik zeg er wel direct bij dat de meeste opdrachten volledig mijn ding zijn en dat ik dus niet teveel ga klagen! Vorige week mocht ik Chef Televisie zijn op de deadline-oefening en dat was megasjiek! Sinds gisteren ben ik op jacht naar het nummer van Matthias Schoenaerts (jawel, de acteur uit Loft, Smaak van de Keyser,Los Zand, …). Niet om een date te maken en dan in katzwijm te vallen (want ik vind hem helemaal niet zo hemels heet), maar om te interviewen op het allereerste Perscafé op 25 november. Allen daarheen, want het belooft echt sjiek te worden! Zodra ik meer weet over de gasten die zullen komen, laat ik dat weten, nu moeten jullie vooral meeduimen dat we Matthias tot bij ons krijgen, want dat zou fantastisch zijn! We hebben nog leuke mensen op ons verlanglijstje staan, maar we beginnen met onze Nummer Een!

Groetjes en wens me succes!

Janax