De laatste dagen denk ik soms dat míjn leven een zootje is, maar deze morgen kreeg ik een email in mijn inbox die me weer met beide voetjes op de grond plaatste. Mijn hotmailcontactpersonen zullen de email waarschijnlijk wel gekregen hebben die vertelt van een man waarvan zijn tweelinkje ontvoerd werd naar (Wit-)Rusland.

Ik geef toe, ik was er echt niet goed van. Vooral omdat ik wéét dat dit verhaal wáár is. De man in kwestie is een goede vriend van mijn allerliefste metertje. De verhalen die ik over die man gehoord heb, zijn schrijnend en tegelijk hoopgevend, want het lijkt mij ondanks alle tegenslag een man vol optimisme die de hoop niet (en nooit) zal opgeven.

Ik weet dat ik met dit onnozel blogje niet veel kan doen om H. te helpen, maar ik hoop dat ik met het doorgeven van de linkjes naar meer informatie over zijn situatie meer mensen kan op de hoogte brengen van zijn situatie én het wangedrag van van de Belgische staat en het Belgische gerecht. Het is wansmakelijk om te lezen hoe zij omgaan met zo’n soort zaken!

Het beste zou zijn om dit zaakje in de pers te brengen, maar wie zijn wij om dat te verwezenlijken? Op zo’n momenten voelen we ons waarschijnlijk maar kleine mensjes op een grote wereld vol boze mensen en ziekelijke toestanden.

Ik hoop uit het diepste van mijn hart dat alles uiteindelijk goed mag komen!

Steun aan Hans kan op zijn email-adres: hansvanmeeuwen@skynet.be

De link naar zijn verhaal vind je op de rechterkant van de pagina.

Janax

Your response: