Laatste weekje voor de paasvakantie en het leek rustig te gaan. Léék, want extra lessen gooien roet in het eten. Nuja, de paasvakantie wordt zowieso al superdruk, dus kan ik misschien maar beter nu al opwarmen.

Een betoog schrijven, een grote opdracht voor een seminarieweek, de examens die al in de verte weer luiden en mijn crefi-vakantie die ook dringend moet in elkaar geflanst worden. Daarnaast mijn verjaardag nog vieren, een dagje of 4 uitrusten in Nederland, een bezoekje aan meter brengen en vooral blijven ademen.

Jaja, een drukke periode, maar het lukt wel (hoop ik). Nog even en Parijs is daar, wat zal ik toch gelukkig zijn…

 Verder nieuws van de dag: ik heb een foute haarspoeling! In plaats van het verwachte blond, de verkeerde doos genomen (ik twijfelde tussen 2) en nu…donkerbruin! Oh help, ik moet er serieus aan wennen, twijfel zelf als ik het wel mooi vindt, maar kom; Na telefoontje en webcammen met het vriendje, zijn goedkeuring gekregen over hoe het nu is en dat stelt me toch enigzins wat gerust (oh wat zie ik die jongen graag!). Ik draag mijn fouten met waardigheid (haha ). Geen oranje haar meer dus, een spijtig feit, maar moeders zijn onverwurmbaar, als die iets willen, slagen ze meestal in hun opdracht .

Ik vraag me af als ik ook zo wordt later… een mama die altijd gelijk zal hebben (die van mij heeft daar een speciale gave voor ) en haar kind zal omarmen als het pijn heeft of verdrietig is, als het nood heeft aan een knuffel of gewoon eens gek wil doen. Zal ik vroeg of laat mama worden? Wil ik toch eerst die carrière, of zal mijn bioklok sneller en luider tikken dan ik verwacht? Soms wil ik nu al graag zo’n engeltje in mijn armen houden en voor altijd koesteren, maar mijn weinige verstand leert me dat ik daar nog niet klaar voor ben. Babysitten is voorlopig voldoende, ik wil nog wat genieten van mijn jonge jaren, want 21 ben je snel.

Snel nog wat Belgische geschiedenis leren nu.

Dikke kus,

Janax