Mijn kotenjacht gaat verder. Nadat ik gisteren een fluffyroze kamer heb mislopen, heb ik alweer tientallen e-mails verstuurd. Mensen die roommates zoeken, kamers die te huur zijn in alle uithoeken van Gent, ik stuur ze allemaal een (overal dezelfde) e-mail met de vraag naar meer informatie en een eventuele bekijk-dag.

Morgen komt de Kunstlaan aan bod. De straatnaam alleen al doet mij glimlachen. Ze doet me herinneren aan mijn derde graad middelbaar. Jawel beste mensjes, ik heb nog altijd stiekem wat heimwee naar de tijd van toen. Ik mis de mensjes, de werkjes en de leerkrachten. Het gelach, de pannenkoeken en de rommel. Waar is de tijd gebleven?

Ik heb er vorige week bij stilgestaan dat ik al bijna een volledig academiejaar in Gent verblijf. And I love it! Liefst zou ik hier nooit meer weg willen. (Vriendje, gaan we hier later wonen? ) Zelfs als niet-student lijkt in het Gentse wonen mij zalig fantastisch.

Vandaag werd dat nogmaals bewezen door de talrijk aanwezige zonnestralen boven de stad. Door een informaticaleerkracht die zich laattijdig ziek meldde, een uurtje en een half op de Graslei gelegen. Oh jawel, gelegen, zoals op het strand, enkel de kleren bleven nog aan.

Nu nog wat Franse oefeningen en de actua updaten zodat ik morgen volledig klaargestoomd ben voor een nieuw dagje in het leven van het eerste jaar Journalistiek, klas F.

Groetjes,

Janax