Gisterenavond gebabysit tot een kwartier na middernacht. Daarna in mijn bedje gekropen, geslapen tot twintig voor negen en rustig opgestaan.

Verder gewerkt aan mijn seminarietaak die ik vandaag, ja echt waar!, helemaal heb afgewerkt en afgeprint! Ik ben tevreden met het resultaat en hoop dat R.Q. dat ook zal zijn. Als ik voor deze taak slaag, ben ik alvast zeker van 1 herexamen minder.

Na het maken van de inhoudstafel aan bovenstaande taak, met mama de zeepkist ingedoken en naar Oostende gereden. Op zoek naar een bloesje voor de mama, zodat ze volgende week zou kunnen stralen op het vormsel van de tweelingnichtjes. Maar dat doel was makkelijker vooropgesteld dan er aan werd voldaan. Een kleine hel kan je onze zoektoch noemen, maar ondanks de frustraties rondom gewicht, lichaamsbouw en lelijke mode toch heel hartelijk gelachen.

Uiteindelijk in Gistel zelf beland voor een kleedje. Jawel, geen bloesje, maar een kleedje. Het staat ons mama beeldig. Stralen zal ze, dat is zeker.

Deze avond nog een avondje aan-vermindering-kermissen in Brugge samen met de ouders en de broer. De zus? Die vind het leven blijkbaar leuker bij de oma. Achja, voor mij niet gelaten, op die manier kan ik een keer meer overkop gaan dan voorzien! Zo zie je maar, het leven zit vol verborgen verrassinkjes.

Alvast heel veel groetjes,

Janax