Nog niet overdreven veel geblogd deze week. Het was dan ook druk. Gisteren examen Onderzoeksjournalistiek en vandaag examen Nederlands te verwerken gekregen.

Niet zo simpel allemaal. Onderzoek leek heel makkelijk en uiteindelijk, de leerstof was ook niet moeilijk te snappen, het was allemaal heel logisch, maar de namen en boeken die ze vroeg, dat was best iets minder… Nuja, ik denk wel dat ik slaag, mede dankzij de goede mediatesten die ik gedurende het jaar gemaakt heb.

Nederlands dan moest op 1 namidag gestudeerd worden en ik moet zeggen dat dat geen simpele opgave was. De woordenschat was veel en, naar mijn normen, geen Nederlands meer te noemen. Griekse, Engelse, Latijnse, Duitse en Franse afleidingen, en dan nog wat “gewone” dingen, …

Kan je zich voorstellen dat ik een kwartier (!), alsjeblieft een kwartier (!), heb zitten nadenken over hoe een “pluimpje” in de badminton genoemd wordt?! Ik dacht dat ik gek werd, maar was toch zo blij toen het woord “shuttle” in me opkwam (blijkbaar waren mijn hersenen nog niet helemaal gekrompen tot een garnaal).

Weetje wat de schuld van dit niet-zo-goed-gegaan-examen is? Te lang opgebleven zijn. Ik heb tot 1u30 gewerkt, gestaard naar een pc-scherm, getracht 19 taalmails vanbuiten te leren en ondertussen de woordenschat aan te duiden die mij moeilijk onthoudbaar leek, omdat ik echt alles wou gezien hebben zodat ik niet voor verrassingen ging komen te staan, maar dat blijkt dus ook geen oplossing. Integendeel, als je zelfs met een energietabletje in je maag met piepoogjes naar je examenpapier kijkt en echt je hersenen vóelt werken, dan weet je dat het teveel geweest is, dat je niet om 6 uur had mogen opstaan om verder te doen.

Ik zal er mijn lessen uithalen en het dan ook deze namidag rustig, maar intensief aanpakken. Geschiedenis zal weer door mij gelezen worden en vanavond zal ik vroeg tussen de lakens liggen, want daar heb ik nu al nood aan, maar ik kan het niet over mijn hart krijgen niks te doen, dat mag niet.

Alvast heel veel zombie-groetjes,

Janax