Zoals de titel het zegt, mijn examen was niet echt de max en wordt meer dan waarschijnlijk een afgrijselijke 9. Giscorrectie is een ware hel!

Hierdoor (en door het chronisch slaapgebrek) zat ik er deze middag een beetje door, waardoor het samenvatten van Belgische geschiedenis ook niet zo vlotjes verliep. Deze avond echter is het vriendje gekomen met wok van zijn mama én dat heeft me deugd gedaan/gesmaakt!

Het was fijn om eens enkele uurtjes bij te praten en hem te knuffelen, want dat was al veel te lang geleden! Zijn armen rond me heen en zijn lieve, bemoedigende woordjes hebben me dan ook weer de moed gegeven nog even even door te bijten. Ook mijn ouders zijn daar straf in, vooral mijn moeder dan, en daar ben ik blij om, want die laatste loodjes… die wegen écht het zwaarst!

Nu naar mijn bedje, morgen mijn kot opruimen, gezinnetje ontvangen en daarna ohjawel, weer wat studeren.

Slaapwel!

Groetjes,

Janax