Wie rekent op een witte kerst, kan nu al zijn handjes wrijven, want we zijn nog niet eens officieel winter of ons land is bedekt onder een sneeuwtapijt. Hoewel het land plat ligt en alle verkeer zich chaotisch voortbeweegt, sakkerend op de gladde wegen en de zoutstrooitmachines die nergens lijken te zijn, vind ik het allemaal prachtig om zien.
Alle daken, struiken en bomen bedekt onder een wit laagje, heel ons land in onschuld gehuld. De sneeuw glinstert als elfenstof en laat ons nostalgisch genieten. Vanachter glas is het puur genieten van het uitzicht en buiten is het bibberen in de kou, maar die verse sneeuw horen kraken onder je voeten, daar doe je het voor. Niets is mooier dan een winterlandschap, maar misschien wordt een zonsondergang in Nicaragua over enkele maanden mijn nieuwe nummer 1. Nog 120 dagen afkruisen.
Jouw commentaar!