De Perscafés zijn een initiatief van de Gentse Arteveldehogeschool. Laatstejaarsstudenten interviewen live bekende en minder bekende figuren uit de brede actualiteit. De avond start om 20u00 en vindt plaats in De Centrale (Kraankindersstraat 2, Gent). De toegang tot dit evenement is gratis en er is de mogelijkheid tot het nuttigen van een hapje en een drankje.

De gasten die op de rooster worden gelegd zijn:

1) Bieke Depoorter (fotografe en winnares Magnumprijs)
2) Carry Goosens (tv- en theateracteur)
3) Selahattin Koçak (sp.a Schepen Beringen)
4) Stany Rogiers (ex-kinesist Rode Duivels)

Gasten die op eerdere Perscafés verwelkomd werden zijn Karel De Gucht, Stijn Stijnen, Ayco Duyster, Eric De Bruyn, Kobe Ilsen, Mathias De Clerq, Kommil Foo, Eric Van Looy, Alain Remue, Peter Van De Veire, Marec, de gebroeders Kolacny (Scala), …
Zeker allemaal komen, het wordt vast en zeker de moeite! BELOOFD !

Groetjes,

Janax

Wet een drukte is het op school! Amper tijd om te ademen of tot rust te komen, maar ik zeg er wel direct bij dat de meeste opdrachten volledig mijn ding zijn en dat ik dus niet teveel ga klagen! Vorige week mocht ik Chef Televisie zijn op de deadline-oefening en dat was megasjiek! Sinds gisteren ben ik op jacht naar het nummer van Matthias Schoenaerts (jawel, de acteur uit Loft, Smaak van de Keyser,Los Zand, …). Niet om een date te maken en dan in katzwijm te vallen (want ik vind hem helemaal niet zo hemels heet), maar om te interviewen op het allereerste Perscafé op 25 november. Allen daarheen, want het belooft echt sjiek te worden! Zodra ik meer weet over de gasten die zullen komen, laat ik dat weten, nu moeten jullie vooral meeduimen dat we Matthias tot bij ons krijgen, want dat zou fantastisch zijn! We hebben nog leuke mensen op ons verlanglijstje staan, maar we beginnen met onze Nummer Een!

Groetjes en wens me succes!

Janax

Met duizend-en-een dingen tegelijk ben ik bezig. Een idee voor het maken van een website over iets of iemand, een geluidloze tv-reportage, perscafé-verslagen maken, mondelinge opdrachten Engels bedenken en in elkaar steken, boeken zoeken om te lezen, interviews plannen voor RZL, … om gek van te komen, want ik weet niet wat eerst in mijn handen genomen. Conclusie? Ik doe vanalles een beetje. Een beetje nadenken over de website, een beetje een verhaal maken van mijn tv-portret, een beetje perscafé-verslagen maken, nog niet teveel dnken aan Engels, niet meer naar de boekhandels gaan aangezien alle boekhandels en bibliotheken in Gent uitverkocht zijn van de boeken die ik nodig heb, wachten met het vastleggen van een afspraak voor RZL. Druk druk! En daartussenin moet ik nog gaan babysitten en gaan werken bij Kinepolis. Hoe ik mij hieruit red, ik weet het nog niet. Teveel werk, te weinig tijd, maar ik geef niet op. Ik zal doorbijten en slagen! Victory Calls!

Het jaar is nog maar begonnen of het zit er alweer tegen op school! Dat ik dit jaar geen afstudeerproject mag maken en geen stage mag doen, dat wist ik voor ik naar dit tweede en derde jaar ging. Het Over-De-Grenzen-project, dat was mijn tofste vak dit jaar en ik keek er dan ook heel erg hard naar uit. Tot vandaag. Vandaag is me definitief duidelijk gemaakt dat het ODG-project niet voor mij is weggelegd in het academiejaar ‘09-’10. De volgtijdelijkheid (de vakken die je moet gevolgd hebben voor je een ander vak mag doen, nvdr) klopte en in theorie mocht ik het ODG-project zonder problemen volgen, maar daar hebben die stomme hoge piefen op school dus duidelijk anders over beslist. Met het excuus “je moet nog teveel vakken doen van het tweede jaar”, kan ik het definitief op mijn buik schrijven om met al mijn medestudenten én vrienden een weekje in het buitenland reportages te gaan maken. Volgend jaar, met een bende vreemden, dan mag het wel! Wat een eikels op school zeg!

Vandaag mijn derde les van de week gehad. Het was het werkcollege ‘Perscafé’ dat op het programma stond. Zegt u niets? Perscafé is een project van Artevelde dat dit jaar aan zijn 10de editie bezig is en dat elk jaar uit 3 avonden bestaat. Elke avond vult zich met gastsprekers die geïnterviewd worden door studenten over cultuur, sport, politiek, media, human-intrest of sociale dingen. Eric van Looy, Maaike Cafmeyer, Stijn Stijnen, Karel De Gucht, Alain Remue, … zijn al de revue gepasseerd en aan die namen te lezen, kan je zeker vaststellen dat Perscafé’s ondertussen gekend zijn en behoorlijk wat volk lokken! Het Perscafé waaraan ik meewerk vindt plaats  op 25 november, de plaats is nog niet zeker, maar ik houd jullie allemaal op de hoogte!

Dit jaar is het dus mijn beurt om hieraan mee te werken. Ik heb mij alvast geëngageerd om te werken rond het thema sociaal/media. Ik ben zelfs coördinator (samen met een medestudente) van het groepje en ik ben daar trots op! Zoals de meesten wel weten, heb ik graag de touwtjes in handen. Dat is niet slecht bedoeld, maar eerder op een manier dat ik graag alles in goede banen leid en verantwoordelijkheid neem. Mijn hoofdanimator-zijn bij Crefi is daar een bewijs van.

Deze week moeten we al op zoek gaan naar 3 sprekers die wij zouden zien zitten om te interviewen. Per groepje wordt dan effectief 1 gast uitgenodigd en als hij of zij toezegt natuurlijk ook geïnterviewd! Ik ben nog volop aan het nadenken over wie ik graag eens zou interviewen, waarom ik die zou willen interviewen, … Wie een tip heeft, laat maar horen!

Vanavond ga ik er alvast niet teveel mee bezig zijn, want vanavond bouw ik een feestje op de Student Kick Off samen met de girlzz die ik ondertussen al 3 jaar geleden leerde kennen. Jacky, Chloë, Eveline, Charlotte, love you girlzz! ‘t Wordt een topavond met jullie!

Dikke zoen!

Janax

Jaja, het is weer zover. Sinds gisteren opnieuw een zittend gat op de schoolbanken. Niet zomaar schoolbankenn trouwens dit jaar, maar schoolbanken in een gloednieuw gebouw op de Kantienberg in Gent (tussen Kinepolis en Overpoort). Een beetje ongelukkige ligging voor mij aangezien ik nu dagelijks de Blandijnberg moet trotseren. Wie mij de Jozef Plateau zou aanraden wegens korter (maar krachtiger omhoog), moet ik teleurstellen, want de Plateau wordt opengegooid op dit moment, net zoals de rest van Gent lijkt het haast. Gelukkig is het allemaal nog goed voor de lijn én de conditie, dus voila, ik klaag niet teveel.

School is alvast redelijk goed gestart. Voor de vakken in mijn derde jaar ben ik blijkbaar veranderd van klas en voor de vakken van het tweede jaar zal ik een beetje overal zitten, vrees ik. Helaas, dat is het lot van een PDT-student.

Ik zie het allemaal vrij goed zitten, heb er echt zin in om weer te schrijven en te filmen. Ohja, binnenkort is het trouwens Perscafé, maar meer daarover later!

Ik kuis nog wat verder mijn kot, de lenteschoonmaak is hier laat begonnen, maar beter laat dan nooit natuurlijk!

Groetjes,
Janax

P.S. Ohja, voor diegenen die het nog niet wisten: ik ben geslaagd voor mijn 3 herexamens, het eerste jaar ligt nu dus definitief achter mij! JOEPIE!

Hieronder foto’s van Nora, ons lieve poesje dat de harten van ons gezinnetje volledig veroverd heeft! Ondertussen is ze al een maand of 5 (misschien 6) en is ze al een stuk gegroeid. Dat ze een eigen willetje heeft, dat bewijst ze door ’s nachts op jacht te gaan. Gelukkig vinden we ze elke morgen terug aan de vensterbank waar ze ons vriendelijk “goeiemorgen” miauwt.

Ik heb het aangedurfd. Ik heb de artikelen die ik gemaakt heb voor mijn Keuzeproject eerder dit jaar aangeboden aan verschillende kranten en tijdschriften met de vraag naar interesse om te publiceren. Ik ben benieuwd! Bij Flair is het alvast niets, maar Humo liet weten dat ze de stukken wel eens wilden lezen, joepie! Ik blijf positief denken, maar weet nu al zeker dat ik het ronduit supermegaformitastisch zou vinden als een (of meerdere?!) stukken gepubliceerd zouden worden!

Voor de rest niet veel spannends tijdens deze laatste vakantieweken. Gisteren brownies gebakken (geslaagd lekker!) en vandaag een hele dag lui in de zetel gelegen met een superdik boek (dat goed afliep ).

Voor volgende week plan ik vanalles, waar ik jullie nog over zal vertellen!

Groetjes,

Janax

hy·po·cri·sie de; v huichelarij [Van Dale]

Huichelarij of schijnheiligheid is een woord waar ik de laatste weken vaak mee speel, verhaaltjes rond maak, anekdotes zoek die me eraan doen denken en me doet zuchten. Hypocrisie, is dat maanden een verhaaltje spelen en dan plots genadeloos inhakken met een bijl in iemands rug? Is het gevolg daarvan een gevoel van machteloosheid en verslagenheid bij diegene die uit het niets aangevallen werd? Een ding staat vast en dat is dat ik de voorbije twee weken plots weer bruut kennismaakte met hypocrisie. Al twee maanden plannen maken en die twee weken geleden plots met een handveeg over de tafel zien verdwijnen. Een simpel, krachtig woord van de een, het eeuwige gehoorzamen van de ander. Ik ben een watje.